Kun je godsbewijzen aanvoelen?

Nog iets over het godsargument van Emanuel Rutten

Wittgenstein zag filosofische problemen als valstrikken van de taal. Conceptuele verwarring. Daar moet ik aan denken als ik me op de logische hoogvlakte begeef waar Emanuel Rutten zich bevindt met zijn ‘godsargument’ (zie eerdere blog). Wat de echte filosoof volgens Wittgenstein te doen staat, is eigenlijk niet veel meer dan te helpen om uit die conceptuele verwarring te geraken. Een mooi beeld dat hij gebruikt is dat van de wespenval: een glazen fles waar de wesp als vanzelf is binnengekomen, maar bij God niet meer weet hoe hij eruit moet. De taak van de ware filosoof is een therapeutische: de weg wijzen naar de uitgang.
Lees verder

Absurdistisch toneel met een boodschap

Theaterproductie ‘Small World’ van toneelgroep Boogaerdt en Van der Sloot

Scène uit Small World.

Scène uit Small World.

“Leuk is niet leuk” staat te lezen op een bordje omhoog gehouden door een Walt Disneyfiguurtje. We zijn halverwege de theatervoorstelling ‘Small World’ van de toneelgroep Boogaerdt en Van der Sloot.

Als je onbevangen en zonder veel voorkennis tussen het publiek bent terechtgekomen, duurt het even voordat het kwartje valt. Aanvankelijk lijkt de voorstelling pure chaos, absurdistisch toneel. Enkel beeld, beweging, emotie, geen verhaal, nauwelijks tekst, grillig, associatief. Het podium is bezaaid met willekeurig lijkende troep: gekleurd plastic speelgoed, een dixi wc-hokje, dranghekken. De acteurs dragen maskers; er klinkt een snoeiharde beat. Hooliganachtige types scanderen. “Wáár is dat feestje? Híer is dat feestje!” De ruimte vult zich met een vervreemdende project-x-achtige sfeer.
Lees verder